Showing posts with label Kavita. Show all posts
Showing posts with label Kavita. Show all posts

Sunday, January 9, 2011

નદી... (અછાંદસ)

પ્રક્રુતિની અલ્લડ કન્યા,

પર્વતની ગોદથી નીકળી,

વહી ખળખળ વનરાવનમાં,

નાચતી કુદતી,

બાલ્યાવસ્થા છોડતી,

શાંત કિનારા ઓઢી નીકળી,

દુનિયાનો વિસ્તાર જાણવા,

મળી સાગરને,

પણ આખરી એની મિઠાશ ખોવાઈ,

અને હવે,

દરિયાની ખારાશ વેઠતી

જીવી રહી છે.

યોગેન્દુ જોષી : ૦૩/૦૧/૨૦૧૧

Monday, August 16, 2010

તરફડે છે...

આંતડી બાળી
અનાજ વાવ્યું તોયે
પેટ મારું ભુખ થી
ટળવળે છે,
અને સરકારી ગોદામોમાં
પડે પડે
મહેનત અમારી
દરરોજ સડે છે.
જય જવાન જય કિસાન 
ભ્રમ છે નકરો ,
એક ગોળી ખાઈ
અને બીજો
ભુખથી તરફડે છે.
 
યોગેન્દુ જોષી : ૧૬/૦૮/૨૦૧૦
 

Saturday, August 14, 2010

કાગળહોડી...

(મારી એક જુની કવિતા)
 
અમને બાતમી મળી છે,
ક્યાંક વાદળી વરસી છે.
ધીરેથી ડગ માંડ હૈયા,
ધરા પ્રેમની લપટી છે.
ભીંજાયેલ છે ચુનરી એની,
સુવાસ મીઠી પ્રસરી છે.
કુણો ટહુકો મધુવને ગાજ્યો,
થડે લતાને ઝકડી છે.
દાદૂરી સુરીલુ આમંત્રણ,
મહેફિલ ગઝલથી મહેકી છે.
હવે કાવ્ય ના લખ યોગ,
એણે કાગળહોડી ધકેલી છે.
 
યોગેન્દુ જોષી : ૦૩/૦૫/૨૦૦૨

Thursday, July 29, 2010

इस देश की चोकलेट खानी है... (हास्य कविता)

एक विधायक महोदय अमरिका से वापस आये
साथ में थेले भर टोब्लर चोकलेट लाये
विधायकने अपनी बीबी से कहा
संभालकर रखना
पार्टी अध्यक्ष को देना है
बदलेमे अपने विस्तार का टिकट लेना है
दो दीन बाद पार्टी अध्यक्ष उस विधायक के घर आये
विधायक ने तोह्फे के तोर पर वोह चोकलेट मंगवाये
बीबीने किचन से लेकर अल्मारी तक ढुंढा
न मिले चोकलेट और न मिला रेपर का टुकडा
विधायककी बीबीने अपनी परेशानी सबके सामने सुनाई
विधायकने खडे खडे अपनी बीबीको एक थप्पड लगाई
तबही विधायकका लडका बोला
मत मारो मेरी अम्मी को बबाल हो जायेगा
आपको जो सवाल के जवाब चाहिये वोह मिल जायेगा
अब विधायक अपने लडके पर घूरके और बोले
लगता है सारे चोकलेट तुम ही खाये हो
पार्टी अध्यक्ष के सामने मेरा नाक कटवाते हो
तबही बेटा बोला चोकलेट मैने नही मेरे टेड्डी ने खाये है
विधायकजी उछले, टेड्डी चोकलेट कैसे खा सकता है
वोहतो निर्जीव है, वोह कंहा कुछ खा सकता है
तबही बेटा बोला
आपकी पार्टीके मंत्रीजी अगर गाय का घांस खा सकते है
तो एक विधायकके बेटे का टेड्डी चोकलेट भी तो खा सकता है
बस उतना सुनकर पार्टी अध्यक्ष दरवाजे तरफ चल दिये
विधायक अपनी झोली फेलाकर रो दिये
माफ़ करना बच्चा है, अक्ल का कच्चा है
आपको इससे बढिया तोहफा मिलेगा
बस टिकटमे मेरा ही नाम रहेगा
पार्टी अध्यक्ष हंस कर बोले टिकट तो तुम्हे ही देंगे
और आपके बेटे को पार्टी में शामिलभी करेंगे
क्युंकि अभी भी इस देश की जनता सो रही है
और बस सिस्टम को रो रही है
हमे भी पार्टी आगे बढानी है
और फिर एक विधायक के बेटे के टेड्डी को
इस देश की चोकलेट खानी है
और फिर एक विधायक के बेटे के टेड्डी को
इस देश की चोकलेट खानी है...
 
योगेन्दु जोषी : २९/०७/२०१०

Saturday, July 24, 2010

बाल का बबाल... (हास्य कविता)

कल नायी की दुकान गया था
सोचा बाल कटवालुं
तीन महीने से बीबी डांट रही है,
आज उसका मान बढालुं
नायी बोला बहोत दिनो बाद आये हो
बडी महेनत से बाल बढाये हो
कोनसा हेयर स्टाईल चाहीये,
जरा भावपत्रक की ओर नजर घुमाईये.
नायी के रेट देखकर रह गया दंग
महंगाईने यंहा पर भी मचाया आतंक 
सिर्फ बाल काटना बीस रुपये पर इंच
हेयर स्टाईल अलगसे दस रुपये पर इंच
यह देख कर मे बोला
अत्याचार है कैसा ये व्यापार है,
समजाओगे?
द्स रुपये कलतक लेते थे,
आज क्या उल्लु बनाओगे?
नायी जोर से चिल्लाया
कल की बात और थी
हमे बीजनस सेन्स नही थी
लोग दस रुपये मे बाल और
पांच रुपये मे मुंडन कर जाते थे
फीर तीन चार महीने तक
ओंदे मुंह घुम जाते थे
और महंगाई मे सबके बाल झड रहे थे
और हमे खाने के लाले पड रहे थे
तबही मेरे MBA हुए बेटे ने बताया
और बीजनस का नया तरकब सीखलाया
अब आप बोलिये आप को क्या करना है
कितने इंच बाल काटना है
मन ही मन सोचा इससे अच्छा मुंडन करवा दुं
सारी परेशानी झटके मे नीपटा दुं
तबही नायी बोला मुंडनका सोचना भी मत
लास्टवाली लाईन पढो जंहा छपा है भावपत्रक
वहां जो लिखा था वो भी सुनलो भाई
नायीने क्या खुब अकल है लगाई
अगर किसीकी मोत हुई है
तो देथ सर्टिफिकट दिखाओ
और भारी डीसकाऊंट पाओ
नहीतो उसे हेयर स्टाईल गीनेंगे
और दाम तीस रुपये प्रति इंच होंगे
बस वह पढते ही जमीन पांव से खीसक गयी
बाल कटवानेकी बीमारी दिमाग से उतर गयी
घर जा के सारी कहानी बीबी को सुनाई
उसने गुस्से मे मेरे सर पर बेलन चलाई
सर फुट गया ले जाया गया सरकारी हस्पताल
डाक्टरने ड्रेसिंग भी किया और काटे मेरे बाल
सब मामला बीस रुपये मे नीपट गया
तब ही बीबी बोली, सुनियेतो कैसा मैने दिमाग चलाया
अब जबभी बाल कटवाने हो तो बोल देना
और बचे हुए रुपयो से एक साडी दिलवादेना
और बचे हुए रुपयो से एक साडी दिलवादेना...
 
योगेन्दु जोषी : २४/०७/२०१०

Wednesday, July 14, 2010

જીંદગી જાણે મોબાઈલ રહી છે...

જીંદગી જાણે મોબાઈલ રહી છે,
એસ એમ એસ માં સ્માઈલ રહી છે.
 
બ્લુતુથ થી સબંધો જોડાય તોય,
પાસવર્ડ નામી દિવાલ રહી છે.
 
લાગણીઓ ટોપ-અપ ક્યાંથી કરુ,
નેટવર્ક કંજેશનમાં કોલ રહી છે.
 
કોલરેટ ઘટ્યા છે યાદોની જેમ,
તોય કીપ ઈન ટચ બબાલ રહી છે.
 
સમાચાર મીસકોલ બની જાય યોગ,
ને કોલ યુ લેટર ની સ્ટાઈલ રહી છે.
 
યોગેન્દુ જોષી : ૧૪/૦૭/૨૦૧૦

Thursday, May 27, 2010

પિતાજી ની સાયકલ...

પિતાજી ની સાયકલ
મારી પહેલી સવારી હતી,
આગળ નાનકડી રબર ની
બનેલી સીટ મારી હતી.
 
થોડા હાંફી, થોડા પરસેવે,
રસ્તો જોશ મા કાપતા હતા,
મારી ફરકડી જોર થી ફેરવવા,
પેડલ પર જોર થી પ્રહારતા હતા.
 
જુનુ નવુ ગીત કે એ બી સી ડી,
ગાતા ગવડાવતા, હસતા હસાવતા,
ગલી નાળિયુ ખેતર ફરતા,
સાયકલ ને ઘંટડી મારી નચાવતા.
 
ખિસ્સા મા રહેતા ચણીબોર,
મુઠ્ઠો ભરી આંબલી ને કાતરા,
પિતાજી ની સાયકલ નો અવાજ સાંભળી,
થતી નાનકડી માંગણી અને ખોટુકલા નખરા.
 
કેવો સુંદર સમય હતો,
અનેરો એક એવો આનંદ હતો,
બાળપણ ની યાદો તણો,
પિતાજી નો અમૂલ્ય પ્રેમ હતો.
 
આજે હુ પિતા છુ અને છે થોડા સવાલો,
શું હું આ ખુશી મારા પુત્ર ને આપી શકીશ?
કાર બાઈક અને ભૌતિકતા ના યુગ મા,
સરલ લાગણી ના પાઠ ભણાવી શકીશ?
 
સાયકલ યુગ નાશપ્રાય થયો છે,
ચણી બોર અને કાતરા કોણ ખાય છે,
કોમ્પ્યુટર ગેમીંગ ના યુગ મા,
ફરકડી માટે પવન ક્યાં વિંઝાય છે.
 
મોટીમસ માંગણી ઓ અને પાછી જિદ્દ,
જુઓ ને બાળ-માનસ ક્યાં જાય છે,
છે ઘણા સવાલો જવાબ વગર ના,
જુઓ પિતાજી ની સાયકલ ધૂળ ખાય છે.
 
યોગેન્દુ જોષી : ૨૭/૦૫/૨૦૧૦

Friday, May 21, 2010

મુકી જઈશું અમે...

આંખો મીંચી નજર મુકી જઈશું અમે,
થોડી મીઠી અસર મુકી જઈશું અમે.
 
મારા વિના સફર નોખી હશે કિંતુ,
સીધી સાદી ડગર મુકી જઈશું અમે.
 
જોજે મારા વગર ઇશ્ક કોને હતો,
સાચો એવો ફરક મુકી જઈશું અમે.
 
ગમ ને ખુશી ફકત તારા હૈયે હશે,
મારી બધી મમત મુકી જઈશું અમે.
 
યોગેન્દુ જોષી : ૨૧/૦૫/૨૦૧૦

Wednesday, May 19, 2010

કંઇ ના જોઈએ...

નથી જોઈતી એસી ની ઠંડક,
નથી જોઈતા સોફા કે મંડપ,
મને તો બસ એક પ્યારી ચીજ જોઈએ,
માં ના સુંવાળા પાલવ સિવાય કંઇ ના જોઈએ.
 
નથી જોઈતી વિદેશી બહારો,
નથી જોઈતો પ્લુટોનિક સહારો,
મને તો બસ એક પ્યારી ચી્જ જોઈએ,
માં ના હેતાળ  હાથ સિવાય કંઈ ના જોઈએ.
 
નથી ફરવા મોટા મોલ,
નથી જોવા મૂવી હોલ,
મને તો બસ એક પ્યારી ચીજ જોઈએ,
માં ના ચરણ તીરથ સિવાય કંઈ ના જોઈએ.
 
યોગેન્દુ જોષી : ૧૮/૦૫/૨૦૧૦

Tuesday, May 11, 2010

હાશ એક કામ પત્યુ...

હાશ એક કામ પત્યુ,
મારા જીવન મા
શરીર નુ કામ પત્યુ.
 
હવે ખુણો ખાંસસે નહિ,
બટકુ રોટલો માંગશે નહિ.
ખાટલો મારો નડશે નહિ,
દવા મા નાણા ખર્ચાશે નહિ. હાશ એક કામ પત્યુ...
 
ટાબળિયા ને પ્લે રુમ મળશે,
વહુ ને બપોર ની નિંદર મળશે,
પાર્ટી માટે અલાયદો રુમ મળશે,
મક્ત આચરણ ની છુટ મળશે. હાશ એક કામ પત્યુ...
 
જાઊ છુ હરી ના દ્વારે, બધી ઈચ્છા ઓ સંકેલી,
સોંપુ છુ તમને ખેતર, ગાડી અને આ હવેલી,
મારા જ ઘર મા પડ્યો હતો થઈ ને પહેલી,
અંતિમધામ મા હવે કોઈ મને નહિ મુકે હડસેલી. હાશ એક કામ પત્યુ...
 
યોગેન્દુ જોષી : ૧૧/૦૫/૨૦૧૦

Thursday, March 18, 2010

દેશ આખો IPL ના રવાડે ચડ્યો...

દેશ આખો IPL ના રવાડે ચડ્યો,
ભુલી સમસ્યા ઓ દેશ ની
ટી વી સામે પોપકોર્ન લઈ પડ્યો.
 
સચીન પચાસ ચુકે તો દુખ છે,
પેટ્રોલે પચાસ પુરા કર્યા
તેનો રંજ કોઈ ને ના નડ્યો.
 
દેશ દાઝ ની વાતો નેવે મુકી,
IPL ની પ્રાંત વાદી ટીમો માટે
રણશિંગા ફુંકી આગળ વધ્યો.
 
ચોગ્ગા છગ્ગા પર ઇનામો મળે,
સરહદ પર અચુક નિશાન ટાંકતા
વીર જવાનો ને ઠેંગો મળ્યો.
 
મોંઘવારી અંકુશ મા રહે ના રહે,
રન રેટ ને અંકુશ મા રાખવા
બે હાથ જોડી પ્રાર્થના કરતો થયો.
 
દેશ આખો IPL ના રવાડે ચડ્યો,
ભુલી સમસ્યા ઓ દેશ ની
ટી વી સામે પોપકોર્ન લઈ પડ્યો.
 
યોગેન્દુ જોષી : ૧૮/૦૩/૨૦૧૦

Wednesday, February 24, 2010

પીધી છે...

રાતા દરિયા ના કિનારે પીધી છે,
સંતાતી ચાંદની ના સથવારે પીધી છે.
 
લપાઇ ને રહે છે દિવસ ભર ની ભીડ માં,
એવી રાત ની તન્હાઈ ના વિચારે પીધી છે.
 
હારી ને રહે છે જીત ની બાઝી,
તેવી તલવાર ના પ્રહારે પીધી છે.
 
છુપાવ નહિ પાંપણ ની આડ માં યોગ,
ક્યારેક અશ્રુ ઓ ની જળાધારે પીધી છે.

 
30/05/09, Yogendu Joshi (YO JO / Yog), Bozuyuk turkey

આપ મને...

તારુ નામ અને સરનામુ આપ મને,
તારી યાદો નુ ઠેકાણુ આપ મને.
 
એક ગઝલ લખી ને મોકલવી છે,
તારી પ્રિત નો પૈગામ આપ મને.
 
ચાહત થી વધારે ચાહી શકુ,
તારી નજરો નુ ફરમાન આપ મને.
 
સમય ની થપાટો વિખુટા પાડી ના શકે,
તારી ઝુલ્ફો નુ આલીંગન આપ મને.
 
નાસાઝ આલમ પ્રસરી રહ્યો છે યોગ,
તારી આશિકી નુ અમ્રુત આપ મને...
 
યોગેન્દુ જોષી

Saturday, February 13, 2010

પરિક્ષા (કચરા કવિ સંમેલન માટે)

મરચા ની ભુકી આપી આંજવા નુ કીધુ,
સળગતી ટેટી આપી પકડવા નુ કીધુ.
 
એકવાર ગયા હતા દરિયા કિનારે ત્યારે,
તણખલા નુ હલ્લેસુ આપી તરવા નુ કીધુ.
 
યાદો ના ચોપાનિયા તો ભર્યા નહી અને,
કોરો કાગળ આપી વાંચવા નુ કીધુ.
 
બગીચા ના કિસ્સા ની વાત જો કરુ તો
ધતુરા નુ ફુલ આપી સુંગવા નુ કીધુ.
 
આવી કેટલીય તારી પરીક્ષા ઓ પાસ કરી યોગ
પણ દુખ એ વાત નુ થયું જ્યારે,
તે હાથ મા કંકોત્રી આપી આવવા નુ કીધુ.
 
યોગેન્દુ જોષી : ૧૩/૦૨/૨૦૧૦

માવતર ને દુખ દેતા નહી...

માવતર ને દુખ દેતા નહી,
સપના એમના તોડતા નહી.
 
માંગ્યુ મળશે જગત ભર મા,
નિ:સ્વાર્થ પ્રેમ વિસરતા નહી.
 
જે ખોળા મા લાડ કોડ પામ્યા,
તેની લાજ નેવે મુકતા નહી.
 
પ્રેમ અને હુંફ આપજો યોગ,
પૈસા ના ત્રાજવે તોલતા નહી.
 
યોગેન્દુ જોષી : ૧૩/૦૨/૨૦૧૦
 
 

Friday, February 12, 2010

ખોપરી...

ગાંડા ના ગામ ના વસે
પણ ખોપરી તો દરેક પોળ મા વસે
 
કોમળ મગજ ને ચકળાવે ચઢાવતા
ખુરાફાતી ખયાલો ખોપરી મા વસે
 
સાચા ને ખોટો ને ખોટા ને સાચો કહે
વિચારો ની કઠોરતા ખોપરી મા વસે
 
કુવો હોય ત્યાં સમુંદર દર્શાવે
ગપ્પા ઓ ની ઘનતા ખોપરી મા વસે
 
રુપિયા ની પાંચ અધેલી શોધે
મફત ની લાલસા ખોપરી મા વસે
 
આવા તુછ્છ વિચારો ના કર યોગ
જહાં ભર ની તુછ્છતા ખોપરી મા વસે...
 
Yogendu Joshi

એક મુર્ખ ને એવી ટેવ...

એક મુર્ખ ને એવી ટેવ
કચરા કવિ બનવા ની ટેવ
 
રેન્ટિયો કાન્તતા તો આવડે નહિ
ને ધોતી ના રુમાલ કરવા ની ટેવ
 
બન્યો જે દિ થી નેતા ત્યાર થી
ભાષણ ના નામે બકવાસ ની ટેવ
 
ચોપડી ફાડ્યા નુ ગુમાન તો એટલુ કે
ગન્જી પર ટાઇ પહેરવા ની ટેવ
 
અન્ગ્રેજી નુ ધાવણ મલ્યુ હોય તેમ
જીવતા બાપા ને ડેડ કહેવા ની ટેવ
 
કાણી કન્યા પણ રાજી ના થાય તેવ હાલ
તોય કરીના ને બૈરી માનવા ની ટેવ
 
દેશ માટે જાણે બહુ આહુતિ ઓ આપી હોય એમ
આ દેશ નુ કૈ નહિ થાય એવુ બોલવા ની ટેવ
 
રાજા અકબર ને મુર્ખા ઓ શોધવા ની ટેવ
અને યોગ ને મુર્ખા ઓ પર કવિતા કહેવા ની ટેવ...
 
 
 

કોને મળી છે...

પ્રણય ખિલ્યો છે પુરબહારે,
વફા ની ગઝલ કોને મળી છે...
 
દિવસો ખર્ચ્યા છે વ્યવહારે,
વર્ષો ની હિસાબી કોને મળી છે...
 
તારા તુટે છે રોજ અંધારે,
દુઆ ની મહેર કોને મળી છે...
 
આંખો આપી છે ખુદા એ,
શાંતી ની નીંદર કોને મળી છે...
 
ઝાંઝવા ભટકે છે સહેલગાહે,
તૃપ્તી ની ડગર કોને મળી છે...
 
અનિમેષ તાકે છે દુર ક્ષિતીજે,
આગમન ની ખબર કોને મળી છે...
 
કાવ્ય સર્જાય છે યોગ અજાણે,
મહેફિલ ની રંગત કોને મળી છે...
 
શાહી ટપકે છે હૈયાવરાળે,
કાફિયા ની પુર્ણતા કોને મળી છે...
 
યો જો ૩૦/૧૨/૨૦૦૯

કોને માન્ય છે...

યાંત્રિક ઘોંઘાટ અને વ્યસ્ત ભીડ માં
સામાન્ય માણસ ની જીંદગી કોને માન્ય છે...
 
એસ એમ એસ, ઈ મેલ થી જોડાયેલા છે સહુ,
નાજુક લાગણી ના બંધન કોને માન્ય છે...
 
ભૌતિકતા નુ સામ્રાજ્ય ઘર માં જગ્યા કરી રહ્યુ છે...
વયોવ્રુધ્ધો માટે ઘર નો ખુણો કોને માન્ય છે...
 
લોભ લાલચ પ્રપંચ અને વાસના ના યુગ માં,
આધ્યાત્મ અને ભક્તિ નો માર્ગ કોને માન્ય છે...
 
કળિયુગ નો ભોરીંગ કોકડુ વાળી ને બેઠો છે યોગ,
ત્યાં પરમાત્મા નો અવતાર પણ કોને માન્ય છે...
 
Yogendu Joshi 23/12/2009
 
 
 
 

અઘરી કવિતા...

મોશીકી મા મુકમ્મલ પનાહ મળી જાય,
ખાલી ખીસ્સા માથી થોડા ચણા મળી જાય.
 
પવન ની દિશા તુજ પર રુખ કરે તો,
તારી કેશ કલા ના ખરતા થોડા વાળ મળી જાય.
 
નુપુર ના તાલે નર્તન કરતી તારી કમર ધ્રુજે,
તો હૈતી સમા ભયાનક થોડા ભુકંપ મળી જાય.
 
તારી માલી આંખો કળવી કેટલી અઘરી છે પ્રિયે,
તોયે યોગ ને અઘરી કવિતા મા થોડા માર્ક મળી જાય...
 
લો યો જો દ્વારા પ્રસ્તુત છે અધરા મા અઘરી કવિતા...
 
સ્વસ્ફુરિત લાગણી ઓ નો ગરમા ગરમ પ્રયાસ...
 
લિ. યોગેન્દુ જોષી - ૧૮/૦૧/૨૦૧૦...