Showing posts with label Nani Kavita. Show all posts
Showing posts with label Nani Kavita. Show all posts

Friday, August 3, 2012

ક્ષણિકા...

રોજ સવારે,
તેલ ભરેલા અશ્વ લઈને,
ભરણ પોષણ માટે દોડતો માણસ,
શ્વાસમાં મોંઘવારીનો ધુમાડો ભરી,
સ્વપ્નાઓના ઉચ્છવાસ બહાર કાઢી,
આખરે ઘરે પાછો ફરે છે...

યોગેન્દુ જોષી "યોગ" : ૦૩/૦૮/૨૦૧૨

Monday, July 30, 2012

ક્ષણિકા...

માફી અને લાગણીના સોય-દોરાથી,
સંબંધ બાંધવા તો ગયો...
પણ હાય રે કિસ્મત,
એમની ચામડી મગરની નીકળી...

યોગેન્દુ જોષી "યોગ" ૨૮/૦૭/૨૦૧૨

Tuesday, July 24, 2012

ક્ષણિકા...

દીકરી,
એતો છે,
સૂર્ય કિરણ જેવી...
જ્યાં પણ જાય,
પિતાનું નામ રોશન કરે...

યોગેન્દુ જોષી "યોગ" : ૨૪/૦૭/૨૦૧૨

Wednesday, July 11, 2012

ક્ષણિકા...

એક છુંદણું,
જેમ પોતાના અસ્તિત્વ માટે,
મૃતપ્રાય થયેલ ચામડી પર,
વળગી રહેવા સંઘર્ષ કરે છે...

બસ હા, એવીજ રીતે;
હું પણ આપણા સંબંધને
પકડીને ઉભો છું.

યોગેન્દુ જોષી "યોગ" : ૧૧/૦૭/૨૦૧૨

Sunday, July 1, 2012

ક્ષણિકા...

બાળ મજૂરે,
ત્રાંસી આંખે,
રમકડું;
રમી લીધું.

યોગેન્દુ જોષી "યોગ" : ૦૧/૦૭/2012

Wednesday, June 27, 2012

અછાંદસ...

તને જોવા
હું થોડો નીચે આવ્યો,
કિન્તુ લોકો એ;
મને તૂટેલ તારો માની,
ઈચ્છા માંગી લીધી.

યોગેન્દુ જોષી "યોગ" : ૨૭/૦૬/૨૦૧૨

Wednesday, February 8, 2012

FB Postings...

સૂર્ય લુંટે છે,
પાંદડાનું ઝાકળ,
મેઘ બાંધવા...

યોગેન્દુ જોષી : ૦૭/૦૨/૨૦૧૨

બારણા વાખ્યા,
બારી વાખી, તે છતાં;
પ્રવેશ્યું મોત...

યોગેન્દુ જોષી : ૦૭/૦૨/2012

વ્યક્તિ એકજ,
યોગ, યોજો, યોગેન્દુ;
ઓળખ? શબ્દો...

યોગેન્દુ જોષી : ૦૭/૦૨/૨૦૧૨

એક રોટલો
ને થોડી છાશ જોઈ,
માં : ભૂખ નથી!
પિતા : મેં ખાધું બેટા;
તું ખા, ને ખૂબ ભણ...

યોગેન્દુ જોષી : ૦૭/૦૨/૨૦૧૨
(પ્રયોગાત્મક વૈચારિક સંવાદ તાન્કા)

Monday, December 27, 2010

શૂન્યાવકાશ... (અછાંદસ)

મારી અને દર્પણ વચ્ચે,

કેવો શૂન્યાવકાશ સાલે?

હું હાથ લંબાવુ તોજ,

તે મને બોલાવે.

 

યોગેન્દુ જોષી : ૨૭/૧૨/૨૦૧૦

Saturday, December 25, 2010

ખારાશ… (અછાંદસ)

દુનિયાનો વિસ્તાર જાણવા,

સાગરને મળતી નદી,

માત્ર ખારાશ પામે છે.

 

યોગેન્દુ જોષી : ૨૩/૧૨/૨૦૧૦

Friday, September 3, 2010

નિજાનંદ ના કાવ્યો... (અછાંદસ)

વિચારોનુ તરલ દ્રવ્ય
મસ્તિષ્ક માંથી ઉતરી
હ્રદયની દિવાલોને અડકી
રુધિર બની
વહે આંગળી ના ટેરવે
પછી ભેળવું એને
કલમની શાહીના રંગોમાં
અને ઉતારુ કાગળ પર
બનાવી
યોગ નિજાનંદ ના કાવ્યો...
 
યોગેન્દુ જોષી : ૦૩/૦૯/૨૦૧૦
 

પાપની મટકી... (અછાંદસ)

દેશમાં ચાલી રહેલા દરેક જાત ના ભ્રષ્ટાચારને અર્પણ :
 
વર્ષોથી જન્માષ્ટમી ઉજવુ છું
આ સાલ પણ ઉજવી
જાગ્યો બાર વાગ્યા સુધી
તારા જન્મની રાહ જોતો
પણ તુ ના આવ્યો
અને આ કલયુગ ના પાપની મટકી
ત્યાં ની ત્યાંજ રહી ગઈ...
 
યોગેન્દુ જોષી : ૦૩/૦૯/૨૦૧૦

Wednesday, September 1, 2010

गलती...

एक नेता अपने
भाषण मे बोले
लोग कहेते है
में रुपये का लालची हुं
यह बात बेबुनियाद है
इसमे विपक्षकी चाल है!
 
में तो गांधीजीका
वो चाहक हुं जो उनकी
हर तसवीर को
सीने से लगाकर फिरता है
अब तसवीर नोट पर छपी हो
उसमे क्या मेरी गलती है?
 
योगेन्दु जोषी : ०१/०९/२०१०

Monday, August 30, 2010

અવસર પરિવાર...

અવસર પરિવારના કાર્યક્રમને માણતી વખતે જે પંક્તિ સ્ફૂરી તે કોઈ પણ માત્રા ગણતરી વગર એમને એમજ આપની સામે રજૂ કરુ છું. મિત્રો આટલા બધા સાહિત્યરસિકો અને નિજાનંદમાં માણતા કલાકારોને જોઈને ૨૯/૦૮/૨૦૧૦ ના રવિવારની સાંજનો આલમ કદાચ મારા સ્મ્રુતિપટ પર સદાય કાયમ રહેશે.
 
અવસર પરિવારના અજવાસમાં ખોવાયો;
સો સૂરજનુ તેજ લઈને ગયો હતો,
આગિયા સમો ઝંખવાયો.
 
યોગેન્દુ જોષી : ૨૯/૦૮/૨૦૧૦

Friday, August 13, 2010

પ્રેમ... (નાની કવિતા)

પ્રેમ પામવા ઘણું ભટક્યો
પણ એકાદ અશ્રુ બુંદ સીંચી હોત
તો આજે મારી પાસે
પ્રેમ તણું ઉપવન હોત.
 
યોગેન્દુ જોષી : ૧૩/૦૮/૨૦૧૦

Friday, August 6, 2010

રાખડી... (નાની કવિતા)

વરસાદી વાદળો વચ્ચે
સૂર્ય કિરણ નીકળી
પ્રુથ્વીને ઈન્દ્રધનુષી
રાખડી બાંધવા.
 
યોગેન્દુ જોષી : ૦૬/૦૮/૨૦૧૦

पिताजीकी तसवीर...

पिताजीकी तसवीर से
धूल हटाकर देखा
तो तसवीरको
आईने सा पाया
 
तसवीर से पिताजी
मुस्कुराकर बोले
आज में कुछ
साफ़ देख पाया.
 
योगेन्दु जोषी : ०६/०८/२०१०

Thursday, July 8, 2010

પતંગિયું કરમાય છે...

યુનીફોર્મી રંગો અને,
દફતર ના ભાર માં,
પતંગિયું મુંઝાય છે,
 
ગુલાબ ખરે તે પહેલા,
પતંગિયું કરમાય છે.
 
યોગેન્દુ જોષી : ૦૮/૦૭/૨૦૧૦

Thursday, June 17, 2010

પતંગિયું...

એકલતા ની છાંવ માં,
એક સ્વપ્નીલ પતંગિયું,
યાદો ના રંગ મુકી ગયું,
 
હૈયા ને તોય કેમ લાગ્યું,
કે કશુંક લઇ ગયું.
 
યોગેન્દુ જોષી : ૧૭/૦૬/૨૦૧૦

પીડા...

પત્થર મારી પુછો તમે,
વેદના તો નથી ને?
હું પુછુ પેલા પત્થર ને,
તને પીડા તો નથી ને?
 
યોગેન્દુ જોષી : ૧૭/૦૬/૨૦૧૦

Thursday, June 10, 2010

ક્ષણિકાઓ...

(૧) રાહ જોઉં...
 
સંજોગે મળ્યા,
સંગે ફર્યા,
મોત ની આગોશે,
તમે જુદા થયા,
 
હવે તમે કહો તો,
તમારા આગમન ની રાહ જોઉં...
 
(૨) ગુનેગારો...
 
સાગર ની લહેરો,
સમય ની આંધી,
પગલા ભુંસી જાય છે.
 
આ ગુનેગારો ને,
સજા કોણ દેશે?
 
યોગેન્દુ જોષી : ૧૦/૦૬/૨૦૧૦